De terugreis!!!

Om 9.30 uur komt de bus, dus op tijd wakker worden en douchen en eten, de koffers dicht sjorren (!) en betalen. We bleken allemaal zoveel koffers bijgekocht te hebben, dat er een hoop bagage in het gangpad moest. Dit paste niet meer in de bagageruimte onder in de bus:

  Alles ging voorspoedig. Totdat we op het vliegveld natuurlijk weer moester inchecken. Het was enorm druk bij de incheckbalies. Ik zag dat we aan een ander deel ook konden inchecken, dus Esthel en ik zijn verplaatst. Toen anderen dat ook doorhadden, zijn er nog 2 stellen van rij veranderd.

Er bleek genoeg plaats te zijn in het vliegtuig, dus Esthel, Lin-si en ik hadden 3 stoelen naast elkaar gekregen, ook al hadden we maar voor 2 betaald (kleine kinderen vliegen gratis, mits op schoot gehouden).

Na het inchecken moesten we naar de paspoortcontrole. Daar bleek dat je voor iedere reiziger ook een formulier moet invullen. Naam, adres, reden van verlaten van China, etc etc. De rij bij de douane was enorm lang. Dat bleek te komen door de veiligheidscontrole. De blaadjes die we hadden ingevuld voor de kinderen waren niet goed. Deze moeten in het chinees ingevuld worden! Geen van ons kan dat, dus we hebben de hele stapel paspoorten en formulieren afgegeven aan 2 douaniers die alleen maar stonden te kijken. Zij hebben de chinese kant ingevuld.

De veiligheidscontrole was weer eens een groot drama. Esthel moest water proeven. Dat bleek voor ons het enige te zijn dat we moesten doen. Anderen moesten kokend heet water drinken (water voor flessenvoeding), of drinken uit de drie (!) blikjes cola, van fruithapjes eten enzovoort enzovoort! Deze controle alleen duurde bijna een uur om doorheen te komen.

Ondertussen hoorden we dat onze vlucht vertraging had. Maar goed ook, anders waren wij alleen al goed geweest voor de vertraging...

Toen iedreen uiteindelijk door de controle was, hoorden we van Victor dat er al een 'last call' was uitgegeven voor onze vlucht. Dus we moesten rennen naar de gate. Op 1 stel naar was iedereen er. Peter wil de teruggaan, maar toen hij op de roltrap stond zag hij de laatsten naar beneden komen. Dus hij ging achteruit. Hij viel bij de laatste 2 treden, maar hij kwam er goed uit.

De vlucht zelf verliep uitstekend. De kinderen waren enorm lief, ze sliepen bij de start en waren wakker bij de landing, maar klaagden geen moment over de oren of andere problemen.

Op Schiphol werden we opgevangen door Ineke, Corrie en Hennie van Meiling! ook een hostess van een buro was erbij. We werden door hun gefeliciteerd, en de kinderen kregen allemaal een boek.

Toen we bij de bagagebalie waren, zagen we de groepen mensen al die ons kwamen ophalen en feliciteren. Het was enorm druk maar wat waren we blij! Nadat de koffers gevonden waren konden we naar buiten.

Eindelijk thuis en lekker opgevangen worden door familie en vrienden. Wij werden meteen overladen met kado's en bloemen, net als anderen van de groep.

We zijn meteen naar huis gereden. Daar bleek dat het huis versierd was, met vlaggetjes, foto's en ballonnen. De stapel kaarten die ondertussen al gekomen waren, werden door Esthel opengemaakt, en met hulp van Nicole opgehangen.

 
Ook hebben we de foto's en de videobeelden van de overdracht bekeken.

Het was een heerlijke thuiskomst. Allemaal bedankt!



We zullen nog meer foto's uitzoeken en op de foto-pagina zetten. Maar dat duurt waarschijnlijk nog wel een week of zo.