Uitstapjes en camera's halen...

Vanmorgen om 5 uur is Jil-lian wakker geworden. Ze moet zijn gaan staan, want iets waar we al bang voor waren met deze kleine bedjes gebeurde. Ze viel uit bed!!

Met een bonk werden Esthel en ik wakker. Esthel pakte Jil-lian op en nam haar in bed. Ze huilde een beetje, maar verder was er niets aan de hand. Ze sliep bij Esthel weer verder, en even later heeft Esthel haar weer in haar bedje gelegd, zonder problemen.

Om 8:15uur werden we wakker. Jil-lian sliep ook nog. Het was heerlijk, zo'n slapend meisje op je kamer! Dat was met Lin-si wel anders......

We moesten om 10 uur verzamelen, dus we zijn meteen opgestaan, omdat we natuurlijk ook nog moesten eten. Toen we dat gedaan hadden, gingen we in de bus naar een tempel. Dezelfde boedistische tempel van de vorige reis. Deze tempel is 1400 jaar geleden gebouwd.

Mijn stem begon hier een beetje te haperen... Daarna zijn we naar de toren geweest. Deze is ook 1400 jaar oud. In deze toren hebben we de vorige keer een hangertje voor Lin-si gekocht. Die wilden we ook voor Jil-lian hebben. Dus, na het maken van groepsfoto's (1 op elke camera), gingen we de toren in. We begonnen op de hoogste verdieping. Het duurde tot op de laatste verdieping totdat we het hangertje gevonden hadden.

De man die de naam aanbracht aan de binnenkant van het hangertje maakte eerst een fout. Hij schreef Gil-lian. Dus hij heeft een nieuwe gemaakt. Voor 10 Yuan (1 euro) had ik er eventueel geen moeite mee om beide te betalen, maar dat hoefde niet... Gelukkig hebben we dus voor beide meiden zo'n hangertje.

Toen we rond half twee terug waren in het hotel gingen ik met de anderen geld regelen. Ik moest nog wat Yuans hebben, en de anderen hadden nog geld nodig voor hun camera's! Esthel bleef in het hotel en ging met Jil-lian en twee andere stellen naar een supermarkt om wat inkopen te doen.

Dit was een avontuur op zich. Dollars en Euro's wisselen in een provincie hoofdstad in China...

Bij de eerste bank werden we al vreemd aangekeken toen ze euro's zagen. Ze snappen er nog niet veel van (ach, hoeveel nederlanders hebben dat probleem nog steeds...). Mijn dollars werden wel gewisseld. Maar de controle die uitgevoerd wordt is wel enorm. Je moet zelfs een enorme vragenlijst invullen, niet alleen je paspoort, maar ook naam, adres etc.etc...

Bij deze bank werden we doorgestuurd naar een andere bank, ong. 1 km verderop. Dus wij wandelen, het praten met de anderen werd voor mij lastiger, omdat mijn stem langzaamaan verder hees werd. Onderweg zijn we wel 5 andere banken voorbij gelopen. Dit waren kleine bankjes, dus maar niet geprobeerd!

Bij de Bank Of China, op een hoek, een van de grootste bankgebouwen die ik hier gezien heb, gingen we naar binnen. Bij de 8 loketten waar we kwamen, werden we doorgestuurd naar een ruimte boven. Een bewaker liep mee. Ik zag van afstand dat daar nog zo'n 10 loketten waren. Toen we naar zo'n loket liepen, zei de bewaker "This way" terwijl hij aan het eind weer een trap naar beneden afliep. Wij hadden onze twijfels... Maar toch, daar beneden waren nog eens 20 loketten en een heleboel chinezen die bankzaken deden. Hier werden we naar twee loketten gestuurd.

1 van ons ging dollars wisselen. Dat lukte (veel werk, maar de Yuans waren binnen). Echter, de euro's waren een probleem, omdat ze wel echt leken, maar er zaten gaatjes in van de geld tel-apparaten in nederland. Dus deze werden niet geaccepteerd. Oh, even als achtergrond informatie, in het hotel kun je wel wisselen, maar men heeft niet voldoende om hoge bedragen te wisselen...

Silvia moest dus toch pinnen. Samen met het geld van een wisseling in het hotel, had ze genoeg om de camera te kopen. Hier kun je namelijk maximaal 2500 Yuan (250 euro) uit 1 machine halen, dus moet je een andere opzoeken.....

Toen dus naar het hotel (we moesten even terug). Het was al bijna 4 uur, met al dat gedoe! Van het hotel naar de Wal-mart. Ik moet de memory stick die ik in de winkel bij de camera gekocht had, omwisselen. Men had namelijk een verkeerde meegegeven. Deze werd zonder problemen omgewisseld.

De video camera's werden gehaald, gecontroleerd en in elkaar gezet. Uiteindelijk zijn de 12.000 Yuan betaald. Men heeft in dit land biljetten tot 100 Yuan (10 euro). Dus dat waren bij elkaar 120 biljetten... Geen wonder dat je hier dikke portemonees hebt!!!

Op verzoek van Esthel ben ik in de Wal-mart nog even naar de baby-afdeling geweest om kleertjes te kopen. Ik had 2 stelletjes gevonden, en 1 jasje. Ook nog een speeltje (rammelaar) en sokjes. We hebben namelijk te kleine sokjes meegenomen.

Het betalen in die Wal-mart duurde ook nog een tijdje, dus we waren rond 17:15 uur buiten om een taxi te zoeken. Geert heeft daar zelfs nog een zwerver "per ongeluk" gemept met zijn doos. Gelukkig werken chinezen mee om de "toeristen" de wij zijn, redelijk vrij te houden van de zwervers. Zij sturen de zwervers al weg, of duwen ze aan de kant.

Dus we waren laat op het hotel terug. De hele middag nodig gehad om geld te wisselen en de camera's en kleertjes te halen. Esthel vond mijn keuze van kleertjes wel goed...

Daarna snel gaan eten in het zelfde restaurant op de hoek, als gisteren. Later nog geprobeerd om Jil-lian een fles te geven, maar dat weigerde ze volledig! Bijna een half uur geprobeerd om die fles te geven, maar ze heeft drie druppels gedronken. Toen heb ik haar maar op de arm genomen, en de rammelaar uit haar handen (de rammelaar is trouwens een waanzinnig succes! Die is niet uit haar handen geweest) en haar in slaap gewiegd. Binnen 2 minuten sliep ze!

Toen kwam het volgende technische drama!!! Ik wilde foto's van mijn nieuwe camera op de laptop zetten. Toen ik de stekker aan de kant van de computer aanraakte, ging de computer volledig uit.

Ik ben op mijn werk al gevraagd om mijn laptop om te wisselen, omdat er met dit type veel problemen zijn met stekkers. Ik had er net geen tijd voor, zo vlak voor de vakantie. Nu is deze toch kapot gegaan...

Ik baalde zo enorm van deze problemen... Eerst een foto camera, toen de video camera, en nu de laptop! Na veel discussie en gedoe heeft Ellen de batterij er een keer uitgehaald, en is de computer weer gestart. Echter, de stekkers naar de camera doen het niet meer, het exacte probleem waarom de computer vervangen moet worden.

Goed, na een tijdje op de gang gezeten te hebben met zo'n 12 man, zijn we naar bed gegaan.

Morgen gaan we naar Fuzhou!!! Dat is de stad waar Jil-lian gevonden is! Een enorme kans, want niet vaak gaan we naar de vondstplaatsen. We moeten papieren meenemen, met de locatie waar ze gevonden is. Dan kunnen we die gaan zoeken!!!

Er is zelfs geregeld dat we naar het kindertehuis kunnen. Veel zullen we daar niet vinden, want de meeste kinderen, Jil-lian ook, hebben bij pleegouders gezeten.

Een heel belangrijke dag, dan toch!!!

Vandaag nog geen foto's op deze pagina. Kom later (morgen hopelijk al) terug. Ik probeer e.e.a. te regelen via een andere laptop!

Welterusten.. (het is half twaalf hier..)