Redelijk rustige nacht.

We zijn nacht redelijk rustig doorgekomen. Jil-lina werd om 4 uur even wakker, en ze zat rechtop in bed. Esthel nam haar er even uit.

Op dit moment is het bijna 7 uur en we gaan aankleden en zo meteen eten.

(Na het ontbijt:)
Iedereen lijkt redelijk geslapen te hebben, een enkeling heeft een kindje dat gedurende de nacht enkele malen wakker is geweest. We vertrekken zo meteen naar het Civil Affairs office (terug) om de adoptiepapieren te regelen. Hopelijk wil dat een beetje snel gaan... Na de zaken bij Civil Affairs gaan we nog naar de Notary om andere papieren te regelen...

(Na het regelen van de papieren:)
Het was een rustige morgen, dit regelen van de papieren. Dat was tijdens de adoptie van Lin-si wel anders!

Zoals gezegd, we gingen eerst naar het Civil Affairs office:


Hier moesten we drie dingen doen, die in verschillende kantoortjes werden afgehandeld:

• 1. Het adoptieinterview bij Civil Affairs.
  Dit was eenvoudig, aangezien de dame die dit interview afnam, gewoon Engels sprak. Een van de vragen was of we het kind leuk vonden.... natuurlijk :-).
  Een andere vraag was welke scholing we haar willen bieden... En ik gaf aan dat ze zoveel mag leren als ze wilt. Dit is toch het juiste antwoord...
  En de "belangrijkste" vraag: waarom adopteren jullie uit China.... Het antwoord was "wij houden van de chinese cultuur en de chinese kinderen". Dit is net niet ingestudeerd. Toch zei de vrouw aan het eind van alle interviews dat het haar opviel dat de meeste ouders dat antwoord gaven. Komt natuurlijk omdat we dit gisteren hebben opgeschreven in de officiele papieren, die deze vrouw niet gezien heeft..
• 2. Betalen van verschillende bedragen.
  Dit was nog het makkelijkste van alles. Het geld enigszins gepast gegeven, en ik stond na 2 minuten buiten. Wel werden alle biljetten duidelijk gecontroleerd.
• 3. Papieren met de directeur van het kindertehuis.
  De directeur nam alle officiele papieren en zorgde ervoor dat we overal duimafdrukkken opzetten, en dat de voetafdruk van Jil-lian geplaatst werd.

 Al deze stappen gingen vlotjes. Iedereen was aan de beurt geweest, en sommigen waren al buiten... Toen bleek dat de pasfoto's die gisteren genomen werden, bij de ouders geplaatst moesten worden. Dit was erg moeilijk voor velen, omdat de (bijna alle) kinderen dezelfde kleren droegen. Het was voor Marianne (begeleidster) en Chris redelijk hilarisch om al die ouders hun best te zien doen om hun kinderen te vinden. Ik (Paul) was als laatste daar binnengekomen, en vond dat bij de twee overgebleven foto'tje niet 1 op Jil-lian leek. Chris riep "welke prefereer je?". Uiteindelijk bleek de 'gekozen' foto toch de juiste van Jil-lian te zijn, toen we de hele stapel doorgenomen hadden.

Daarna gingen we dus naar de Notary. Hier werd ook een interview afgenomen, nog korter dan bij het Civil Affairs office. We moesten daar beloven dat we ons kindje nooit aan haar lot zouden overlaten, en ook of we tevreden waren met dit kind. Met in gedachten de opmerking "Wat denk je zelf..." hebben we maar het juiste antwoord gegeven, en konden we weer gaan.

Lekker slapen bij papa:

 Vanmiddag gaan we wat winkelen. Esthel probeert Jil-lian nu te laten slapen, iets dat ze ook al in de bus gedaan heeft. Even afwachten totdat we naar Geert en Ellen kunnen om koffie te drinken....

Goed, het is nu dinsdag, en ik moet toch nog even e.e.a. kwijt over maandag, het was namelijk 's middags drukker dan 's morgens!

1 echtpaar van de groep had een groot probleem met hun videocamera, die is zaterdag of zondag kapot gegaan, voor de overdracht zelfs. Een aangezien ik met Esthel naar een winkel wilden om een foto camera te kopen, vroegen ze of we samen konden gaan, aangezien wij een winkel gevonden hadden die het hadden.

In die ene winkel keken we eerst voor laarzen voor Esthel gekeken, omdat we daar toch langskwamen. Daar bleek een probleem te zijn, we konden niet met creditcard betalen... Aangezien ik nog genoeg contant had voor de laarzen, hebben we er verder niet bij stilgestaan.

Even later hadden wij beet, het was een mooie camera, Sony Cybershot DSC-S40. Ook de anderen hadden een videocamera gevonden die hun beviel. Echter, toen pas begon het gedonder met creditcards...

Ook hier wilde men de creditcard niet accepteren! Onder geen enkele voorwaarde kregen we dat voor elkaar. Ook niet toen we dan maar gewoon wegliepen...

Meestal willen ze dan namelijk wel iets doen. Maar goed, geen camera's dus. Op naar de volgende winkel. Daar hebben we andere camera's gevonden, maar ook daar accepteerde men geen credit card. Dat hadden we op tijd nagevraagd.

Toen besloten we maar naar de Wal-Mart te gaan, tenslotte een grote Amerikaanse onderneming. Hier vonden we dezelfde spullen als bij de eerste winkel, onze eerste keus!

Helaas, geen creditcard. Bleek dat we geld moesten halen bij de bank... Wij snappen ook wel dat er commissie zit op die credit cards.

Ik heb dus wel meteen geld gehaald, het was geen erg hoog bedrag. De anderen hadden afgesproken om morgen terug te komen, omdat er maar een maximum bedrag uit een machine gehaald kon worden, waarbij ze te weinig zouden hebben. Dus we hebben vriendelijk uitgelegd dat we morgen terug komen, en dan met het geld. Dus we zijn (langs een partij zwervers) naar de taxi gegaan, en terug naar het hotel. De kinderen hadden ook honger!

Zelf zijn we ook gaan eten, om 6 uur. Nu naar een echt chinees restaurant, op de hoek naast het hotel. Het eten op het hotel (zowel ontbijt als diner) is beneden maat. Duur en slecht, koud en zout! Het ontbijt is niet op Europeanen afgestemd en vaak is er te weinig van spullen, dat dus bijgehaald/bijgemaakt moet worden.

Het Chinees restaurant op de hoek is erg goed. De smaak is pittig, in het algemeen, maar uitgebreid qua keuze. Chris, de chinese begeleider, maakt een keuze van ong. 8 tot 10 gerechten. Het meeste is vlees/vis of groente. Op verschillende manieren klaargemaakt. Dan nog drinken erbij, een flesje bier van 518 cc, en een blikje cola. Totaal kost zo'n avondeten dan 90 Yuan. Dat is ong. 9 euro.

Let op! Dat is 9 euro PER STEL !!!

Probeer dat maar eens in nederland! Zelfs een bakje friet met een fricandel en drinken is duurder!!!

Goed, Jil-lian heeft lekker gegeten van een paar chinese gerechten. Dat er pittige dingen tussenzaten, vond ze niet erg. We letten natuurlijk wel op!

Toen we terugkwamen in het hotel hebben we haar een fles gegeven. Die had ze helemaal op en viel meteen in slaap. Wij hebben nog met Geert en Ellen, en later met anderen nog wat gedronken op de gang. Toen zijn we gaan slapen.